پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی پژوهش‌نامه زنان 2383-0743 10 27 2019 03 21 The prediction marital instability based on marital conflict with moderating role post-partum depression پیش بینی ناپایداری ازدواج بر اساس تعارضات زناشویی با نقش واسطه‌ای افسردگی پس از زایمان 141 157 4032 10.30465/ws.2019.4032 FA رقیه مسلمی سراجی گروه مشاوره،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم تحقیقات ،تهران،ایران 0000-0003-1788-9953 علیرضا بوستانی پور استادیار گروه مشاوره،دکترای مشاوره،تهران،ایران Journal Article 2019 09 16 <strong>Introduction:</strong> the prediction marital instability based on marital conflict with moderating role post-partum depression. <strong>Method:</strong> In this descriptive-correlational study, all the postpartum women referring to health centers in Tehran in year 2018 constituted the research population. From this population, 149 postpartum women were selected through convenience sampling method. In this study, Edinburgh postnatal depression scale of Cox, Holden & Sagovsky (1987), marital instability index of Edwards, Johnson & Booth (1987) and marital conflicts scale of Barati & Sanaee (1994) were used for data collection in this study. Evaluation of the proposed model with path analysis using AMOS-16 software was done. The indirect relationships were tested by using bootstrapping procedure in Preacher and Hayes Macro command. <strong>Results:</strong> The proposed model had an acceptable fitness to the data. Overall, the results showed all the direct paths were found significant. Also this model showed indirect path marital conflict with marital instability, through moderating role post-partum depression. <strong>Conclusion:</strong>The evaluated model has a good fit and is an important step in identifying the factors that are effective in marital instability. Therefore, the model can be useful for the design and development of marital instabilityprevention programs. <strong>مقدمه: </strong>هدف از انجام پژوهش حاضر پیش‌بینی ناپایداری ازدواج بر اساس تعارضات زناشویی با نقش واسطه‌ای افسردگی پس از زایمان بود. روش: در این مطالعه توصیفی- همبستگی، جامعه آماری زنان زایمان کرده مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی شهر تهران در سال 1396 بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس 149 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای استفاده شده در این تحقیق پرسشنامه های افسردگی پس از زایمان ادینبرگ از کاکس، هولدن و ساگوسکی(1987)، ناپایداری ازدواج ادواردز، جانسون و بوث(1987) و تعارضات زناشویی براتی و ثنایی(1372) بودند. ارزیابی مدل پیشنهادی با روش تحلیل مسیر و با استفاده از نرم‌افزار ایموس نسخه 24 صورت گرفت. جهت آزمون روابط غیر‌مستقیم از روش بوت استراپ در دستور کامپیوتری ماکرو پریچر و هیز استفاده شد. یافته‏ها: بر اساس نتایج این پژوهش، مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. به طورکلی نتایج نشان داد تمام مسیرهای مستقیم معنادار شدند. مسیرغیرمستقیم تعارضات زناشویی نیز از طریق افسردگی پس از زایمان با ناپایداری ازدواج معنادار بود. نتیجه‌گیری: مدل ارزیابی شده از برازندگی مطلوبی برخوردار است و گام مهمی در جهت شناخت عوامل مؤثر بر ناپایداری ازوداج است. بنابراین می‏تواند به عنوان الگویی مناسب برای تدوین و طراحی برنامه‌های پیشگیری از ناپایداری ازدواج مفید فایده باشد. http://womenstudy.ihcs.ac.ir/article_4032_316b681bce0c93dead770115be69816d.pdf