پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی پژوهش‌نامه زنان 2383-0743 10 27 2019 03 21 Comparing the effectiveness of positive-psychological intervention and emotional regulation training on Nar- Anon group 's Character-Strength. مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و آموزش تنظیم هیجان برتوانمندی های منش گروه نارانان 159 177 4042 10.30465/ws.2019.4042 FA عل مظلومی برم سبز علوم انسانی گروه روانشناسی دانشگاه ازاد واحد اهواز پرویز عسکری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز بهنام مکوندی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز پروین احتشام زاده عضو هیات علمی روان شناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران. سعید بختیارپور دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز Journal Article 2018 07 31 The purpose of this study was to compare the effectiveness of positive-psychological intervention and emotional regulation training on  Nar- Anon group 's Character-Strength. The research was a Semi-experimental study with a pretest-post-test-follow-up with control group. The statistical population of this study was the addicted family in the meetings of the families of the anonymous addicts' families (Nar- Anon) in Omidieh city in 1397 whom 60 of them were randomly selected and randomly assigned to two groups of experimental and control group. The first group received positive-psychological intervention and the second group received emotional training, the third group did not receive training. The test instrument was a questionnaire of Character-Strength, which showed that Cronbach's alpha of 0.78 indicates the reliability of this. Data were analyzed using covariance analysis. The results showed that the difference between the two trained groups in the two post-test and follow-up groups was significant (P <0.01). There was also a significant difference between the groups of positive-psychological intervention and emotional regulation training (P <0.01); The intervention based on positive psychology has had a more effective effect. Considering the effectiveness of these interventions, they can be used to upgrade the ability of addicts and their families. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و آموزش تنظیم هیجان برتوانمندی های منش گروه نارانان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون -پس آزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش خـانواده افراد معتاد عضو گروه های خانواده ی معتادان گمنام (نارانان) شهرستان امیدیه در سال 1397 بودندکه از بین آنها 60 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه نخست، مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و گروه دوم، آموزش تنظیم هیجان دریافت کردند اما گروه سوم آموزشی ندیدند. ابزار سنجش آزمون، پرسشنامه توانمندی­های منش بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند نتایج نشان داد که اختلاف نمره های دو گروه آموزش دیده نسبت به گروه کنترل در هر دو مرحله پس آزمون و پیگیری معنی دار بود (01/0>P)و نیز تفاوت بین دو گروه آزمایش معنادار بود (01/0>P)؛ و مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر اثر بخشی بیشتری داشت. با توجه به اثربخشی این روش های مداخله می توان از آنها در ارتقا توانمندی های منش افراد معتاد و خانواده های آنها استفاده نمود. http://womenstudy.ihcs.ac.ir/article_4042_7867f08973f9a82b4e6ca6b70226037b.pdf