در جامعة جوان ایرانی موضوع‌های مرتبط با حوزة جوانان مسئله‌ای اجتماعی تلقی می‌شود؛ زیرا حدود یک سوم جامعة ایرانی کشور، یعنی بیش از 24 میلیون نفر را جمعیت جوان 20 تا 35 ساله تشکیل می‌دهند که در نهاد مهم اجتماعی ایرانی، یعنی خانواده، مؤثرند. جامعه‌شناسان ازدواج را قراردادی اجتماعى، ضامن بقاى نسل انسان و سبب آرامش و امنیت در جوامع دانسته‌اند. هم‌چنین نهاد خانواده از مهم‌ترین نهادهای اجتماعی به شمار می‌رود. امروزه با افزایش سن ازدواج و کاهش نرخ ازدواج، همسرگزینی و تشکیل خانوادة جوانان اهمیت به‌سزایی یافته است. جوانان به دلایل مختلف از مبادرت به ازدواج دوری می‌کنند و پدیدة تأخیر در سن ازدواج نه در حکم امری شخصی، بلکه به منزلة مسئله‌ای اجتماعی نمود یافته است. در این مقاله، یافته‌ها دیدگاه مثبت بیش‌تر جوانان را به ضرورت داشتن امر ازدواج تأیید می‌کنند؛ به ‌رغم افزایش سن ازدواج، جوانان سن مطلوب ازدواج را برای خانم‌ها 2/23 و برای آقایان 6/27 بیان کرده‌اند.

تحقیق حاضر به مطالعة مسائل زنان ایرانی از پیش از اسلام تا انقلاب اسلامی ‌از نگاه سفرنامه‌نویسان پرداخته و مشکلاتشان را در کنار رفتارهای منفی‌شان بررسی و موقعیت سفرنامه‌نویسان را در انعکاس وضعیت زن ایرانی مطالعه می‌کند. این پژوهش بر مبنای تحلیل تماتیک تنظیم شده و با دسته‌بندی وضعیت زنان در سه مقوله، گزاره‌هایی مبنی بر «خلقیات منفی زنان» و «ظلم به زنان» را استخراج کرده است. طبق نتایج، با وجود برخی گزاره‌های انکارناپذیر، در مواردی فقدان درک درست سفرنامه‌نویس از جامعة‌ ایران در گزارشش مؤثر بوده است؛ بنابراین فهم سفرنامه‌نویسان از مسائل زنان از سه ‌منظر درخور بررسی است: نخست آن‌هایی که بدون دسترسی به زنان و از روی خیال‌پردازی یا اقتباس از سفرنامه‌های دیگران دربارة زنان ایرانی اظهار نظر کرده‌اند. دوم، مردانی که به زنان دسترسی داشته‌اند‌ و سوم سفرنامه‌نویسان زن که با زنان ایرانی در ارتباط بوده‌اند. تنوع مشاهده و تفاوت میان سه ‌دستة مذکور نشان می‌دهد که شناخت زنان‌ ایرانی از نگاه سفرنامه‌نویسان، نیازمند احتیاط و توجه به میزان دسترسی آن‌ها به جامعة زنانه است.

در مقالة حاضر، توسعة انسانی با تأکید بر شاخص تعدیل‌شدة مبتنی بر جنسیت در ایران ارزیابی و با کشورهای همسایة آن مقایسه شده است. روش به کار رفته روش تطبیقی و اسنادی با استفاده از داده‌های گزارش توسعة انسانی سازمان ملل در سال 2013 است. نتایج حاکی از آن است که ایران به لحاظ شاخص‌های توسعة زنان در ردیف‌های انتهایی جدول کشورهای با توسعة انسانی بالا قرار دارد، اما ملاحظة اجزای این شاخص گویای آن است که ایران در زمینة شاخص‌های سلامتی و آموزش زنان از متوسط جهانی و متوسط کشورهای با توسعه‌یافتگی بالا بهتر عمل کرده است. از طرف دیگر، شاخص‌های مشارکت زنان در مجلس و بازار کار لزوماً معیار خوبی برای تشخیص توسعه‌یافتگی زنان کشورها به شمار نمی‌رود و تعریف شاخص‌های کارامدتر برای ارزیابی موقعیت سیاسی و اقتصادی زنان در جامعه ضروری است

به باور پژوهش‌‌گران، در ورای هر عمل خرید فرایند مهم تصمیم‌‌گیری نهفته است که باید بررسی شود. کاوش در رفتار مشتری به سازمان‌‌ها کمک می‌‌کند که استراتژی‌‌های بازاریابی‌شان را بهبود بخشند. بدین منظور در راستای طبقه‌‌بندی مشتریان، بر مبنای سبک‌های خرید، پژوهش‌‌های بسیاری انجام شده است که بینش عمیقی دربارة ذهن مصرف‌‌کننده در اختیار پژوهش‌‌گران و مدیران سازمان‌‌ها قرار داده‌‌اند و به تدوین استراتژی‌‌های کاربردی کسب و کار منتج شده‌‌اند. در این پژوهش مبتنی بر ادبیات پیشین و با در نظر گرفتن تفاوت‌‌های فرهنگی و سپس آزمون مدل با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، چهارده گونه سبک خرید مناسب با زنان تهرانی در سه بعد جانمایی شد. در مرحلة بعد، به منظور بررسی وضعیت عملکردی مدل از تحلیل آماری استفاده شد که به‌ترتیب سبک‌‌های کیفیت‌‌گرا، راحت‌‌گرا، جمع‌‌گرا، ارزش‌‌گرا، سلیقه‌‌گرا و قیمت‌‌گرا در حکم الگوهای رفتاری خرید زنان در صنعت پوشاک شهر تهران مشخص شدند.

نوجوان‌همسری به ازدواج افراد زیر 18 سال اطلاق می‌شود. یافته‌‌‌های تحقیق از مصاحبه‌‌‌های عمیق با 35 زن در شهر آران بیدگل به‌ دست آمده و با استفاده از تحلیل تماتیک مراحل کار تدوین و نتایج به ‌دست آمده است. از آن‌جا که این زنان در فرایند انتخاب همسرشان دخیل نبوده‌اند و به رشد کافی عقلی نرسیده بودند، ازدواجشان در حقیقت توافقی میان والدین دختر و پسر بوده است؛ بنابراین این دختران حتی تصور و شناخت درستی از ازدواج و مسئولیت‌‌‌های مربوط به آن نداشته‌اند و از نظر روابط اجتماعی و فرهنگی در جامعه و هم‌چنین روابط شخصی، نظیر برقراری ارتباط مناسب با همسر، فرزندان و اطرافیانشان دچار مشکلات فراوانی شده‌اند. از سوی دیگر، به دلیل آموزش ندیدن در زمینة مسائل جنسی، بارداری در سنین پایین زمینه‌ساز مشکلات جسمی و روانی برای این افراد بوده است.

در این پژوهش به مناسبات زن و شهر از منظر زنانه شدن فضاهای شهری پرداخته شده است؛ زیرا فضای امروزِ شهرِ تهران زنانه شده است و زنان با پیش‌رویِ آرام حضورشان را در شهر تثبیت می‌کنند. روش‌ِ تحقیق کیفی و میدانِ تحقیق بر اساس تجربة زیستة نگارنده در شهر تهران شکل گرفته است. شهروندان تهرانی روزانه شاهد حضور زنان در عرصه‌های گوناگون اداری، بازار، آموزشی و فراغتی‌اند. رمزگذاری و رمزگشایی شهر به‌ دست این زنان، به زنانه شدن فضای شهر انجامیده است. هرچند این یافته‌ها با انتقادهایی از طیف زنان در گروه‌های فمینیستی مواجه خواهد شد، اما بی‌شک نمی‌توان تغییرات زنانه شدن یک‌صد سال اخیر در فضاهای شهری را نادیده انگاشت.

این مقاله درصدد است دریابد کدام موقعیت مرتبط با کنش‌های روزمرة زنان آن‌ها را بیش‌تر به سمت دروغ‌گویی سوق می‌دهد و چگونه می‌توان این موقعیت‌ها را دسته‌بندی و از هم متمایز کرد. برای این منظور بر مبنای دسته‌بندی‌ مورد بحث سه نوع موقعیت در چهارچوب نظری طراحی شد تا میزان تمایل زنان به دروغ‌گویی در هر یک از این سه نوع موقعیت به ‌طور کلی و نیز متناسب با موقعیت اجتماعی‌شان (مبنی بر خانه‌دار بودن، کارمند بودن، و شاغل آزاد بودن) به ‌طور خاص مشخص شود. این تحقیق با استفاده از تکنیک پرسش‌نامه و در میان 280 زن ساکن و شاغل در منطقة 6، از سه گروه زنان خانه‌دار، کارمند و شاغل آزاد انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که به ‌طور کلی زنان کارمند کم‌تر از دو گروه دیگر دروغ می‌گویند و زنان در موقعیت تسهیل‌کنندة روابط اجتماعی به نسبت دو موقعیت دیگر بیش‌تر دروغ می‌گویند.